غلامعلی سلیمانی، مرد خستگی ناپذیر تولید

1163
غلامعلی سلیمانی بنیانگذار کاله

نگاهی به زندگی و فعالیتهای غلامعلی سلیمانی، کارآفرین و موسس فراورده های لبنی کاله

غلامعلی سلیمانی،موسس برند کاله، اصول مدیریت ویژه ای دارد و شاید همین قاعده خاص هم باعث شده است تا او در طول این سال ها به موفقیت های بسیاری دست یابد و واحدهای تولیدی و کارخانه های متعددی راه اندازی کند و چندین هزار نفر در مجموعه هایش مشغول به کار باشند.

غلامعلی سلیمانی متولد 25 خرداد سال 1325 در شهر آمل است. او در یك خانواده مذهبی و پر جمعیت با سه برادر و سه خواهر بزرگ شده است. پدرش وكیل دادگستری بود و مادرش چهار كلاس درس خوانده بود.او دوران دبستان و دبیرستان را در آمل شهری که حالا به یکی از مراکز اصلی فعالیت های صنعتی اش تبدیل شده درس خواند و بعد به تهران آمد تا در کنکور دانشگاه شرکت کند اما دو سال پشت کنکور ماند تا وارد دانشگاه ملی (شهید بهشتی کنونی)شود و ریاضی بخواند؛ رشته ای که درباره آن خودش می گوید:« دو خاصیت دارد، اول این كه سلول‌های مغزی آدم را باز می‌كند و دوم اینکه آدم می‌ داند كه چه راهی را باید برود.»

سلیمانی برای تجربه استقلال مالی، تامین بخشی از مخارج زندگی و البته علاقه به تجریه کسب و کار از سال دوم دانشگاه به گفته خود کار را شروع کرد و شهریه دانشگاه و هزینه های زندگش اش را پرداخت می کرد؛ اتفاقی که حتی موجب ناراحتی پدرش شد و یک سال با او قهر کرد. « پدرم مخالف بود. می‌گفت آدم باید عالم باشد. باید درس بخواند. چون خودش عاشق درس‌خواندن بود. اما من اعتقاد نداشتم كه آدم باید فقط درس بخواند. می‌گفتم آدم باید زندگی كند. برای زندگی علاوه بر این‌كه نیاز به فكر و عقل هست، نیاز به پول هم هست. برای به‌دست‌آوردن پول هم باید كار كرد. »

بعد از تحصیل غلامعلی راهی خدمت سربازی شد و همزمان در دانش سرا هم درس می داد و تدریس خصوصی هم می کرد البته آن چه ذهنش را درگیر کرده بود این بود که کاری برای خودش راه بیندازد، رویایی که از کودکی در سر داشت. اودر گفت و گویی در این باره گفته: « از كلاس هشت و نه به این فكر بودم كه باید كار آزاد داشته باشم. آن موقع به هم‌كلاسی‌هایم كه الان بعضی از آن‌ها همكاران من هستند می‌ گفتم ما می ‌توانیم با دوهزار تومان یك تاكسی بخریم و در شهر آمل باهم كار كنیم. آن موقع می‌توانستیم این‌كار را بكنیم. به‌ویژه این‌كه یكی از دوستانم وضع خوبی داشت و می‌توانست این پول را فراهم كند. اما هم‌كلاسی‌هایم به من می‌خندیدند و می‌گفتند تو خل شدی. بعد در دانشگاه هم به این فكر می‌كردم كه باید كار كنم. با این‌كه در خانواده مرفه بزرگ شده بودم، اما مرتب به این فكر می‌كردم كه باید كسب‌وكار راه بیندازم.»

از تجارت تا کارخانه همبرگرزنی

باتوجه به این نگاه؛ غلامعلی سلیمانی با پایان سربازی در سال 1352 به فکر راه اندازی شرکت خود افتاد و در اولین گام در زمینه صادرات و واردات فعالیتش را شروع کرد و حدود 3 سال در کار تجارت بود که البته خود می گوید موفقیت زیادی را در آن کسب نکرد اگرچه که درس های بسیاری از آن گرفت و شاید مسیر اصلی زندگی اش در همین دوره تعیین کرد. او در گفت و گو با سایت  Business Yearگفته: « نماینده برخی از کارخانه های خارجی بودم و مشغول فعالیت های گوناگونی در زمینه های مختلف مانند صنایع مواد غذایی، ماشین آلات کشاورزی، محصولات کشاورزی، شوینده و… در آن زمان تلاش داشتم که حوزه های متنوعی از تجارت را ارزیابی کنم تا متوجه شوم که کدام یک دارای مزایای رقابتی است و می تواند برای من فرصتی برای رشد و موفقیت به ارمغان آورد.»

او در جریان همین کارها با شرکت کالباس سازی گیلان آشنا شد و باتوجه به پشتکار، هوش و البته جدیت در کار با پیشنهاد پخش سوسیس و کالباس برای این شرکت مواجه شد و بعد از پذیرش کار برای توسعه شرکتش ساختمانی را که متعلق به خواهرش بود به قیمت ماهی 20 تومان اجاره کرد و از سال 1356 رسما وارد صنایع غذایی شد و خیلی زود باتوجه به جدیت و خلاقیتش موفقیت های بسیاری به دست آورد و ظرف دو ماه به گفته خود تولید کارخانه با رشدی سه برابری رو به رو شد. « قبلا هر روز چهار تن تولید در کارخانه داشتند اما ما چهارتن را تبدیل به دوازده تن کردیم، قبل از شروع کار ما یک وانت جنس تحویل می دادند که یک هفته ای بفروشیم ولی ما کاری کردیم که هر روز یک کامیون جنس می آمد و ما می فروختیم.» البته این همکاری خیلی ادامه پیدا نکرد ولی ابتکارات و افزایش فروش کارخانه سویس و کالباس گیلان باعث شد تا نام سلیمانی بین هم صنفی هایش بر سر زبان ها بیفتد و او با پیشنهادهای جدیدی مواجه شود که یکی از آن ها برای کارخانه میکایلیان بود؛ سلیمانی کار در این کارخانه را شروع کرد اما به دلیل اختلاف های داخلی و مدیریتی مسئول کارخانه با یکی از شرکا، همکاری سلیمانی با کارخانه میکایلیان طولانی نشد؛ خود در مصاحبه ای گفته، شریک میکایلیان گفته بود این آقایی که با این جدیت کار می کند دو روز دیگر صاحب این کارخانه خواهد شد.

نوشته های مرتبط  محمد علی بگلری؛ پدر صنعت کلوچه سازی در کشور

این تحولات در زندگی سلیمانی همزمان با دوران پیروزی انقلاب بود؛ دورانی که او برای گذران زندگی بیشتر از راه تدریس خصوصی درآمد کسب می کرد تا اینکه یکی از مشتری های سابقش که برای او دستگاه همبرگر زنی وارد کرده بود با او تماس گرفت و از سلیمانی خواست تا دستگاه ها را برایش بفروشد؛ این جا بود که او تصمیم گرفت با خرید یک چرخ گوشت و استفاده از دستگاه ها، تولید همبرگر را در همان دفتر شرکتش شروع کند و با کمک همکارانش در شرکت پخشی که قبلا تشکیل داده بود، آن ها را توزیع کند. « با آدم‌ هایی كه در این زمینه كار كرده بودند، صحبت كردم و از آن‌ ها خواستم همبرگرسازی را یادم بدهند.  روز اول از صبح ساعت شش تا شب ساعت دوازده، به كمك چهار كارگر، 197 عدد همبرگر زدیم.»

شروع تولید همبرگر و استقبال از محصولاتشان باعث شد تا سلیمانی به فکر راه اندازی کارخانه تولید محصولات گوشتی از جمله سوسیس و کالباس بیفتد؛ کارخانه دمس که در سال 1358 در شیراز راه اندازی شد. او در مصاحبه ای در این باره گفته: « مجوز گرفتیم و با یكی از دوستانم كه تجربه كار در شرکت‌های پیچك و یك‌ویك را داشت صحبت كردم و از او خواستم با ما كار كند. گفتم هر چه پیچك به تو پول می‌دهد من 25درصد بیش‌تر می‌ دهم بیا با من كار كن…. من آن‌جا نماینده پخشی داشتم که با او تماس گرفتم و گفتم شما جایی سراغ ندارید كه برای ما اجاره كنید من می‌خواهم شیراز كارخانه بزنم. گفت من خودم یك جایی دارم، من و شریكم رفتیم و محل را دیدیم. خلاصه قرار شد كه به اندازه اجاره قانونی محل به پخش‌كننده شیرازی سهام بدهیم. ماشین‌ها را برداشتیم و آن دوستم را هم كه تجربه كار و تولید در دو كارخانه را داشت مدیر تولید کردیم. حالا كارخانه آماده بود، اما پولی نداشتیم كه گوشت بخریم و ماشین‌ها را راه بیندازیم. از هر كه می‌شناختم پول قرض گرفتم و گوشت خریدم. فردی از نزدیكان میكائیلیان در كارخانه‌اش كار می‌كرد. به او گفتم تو در سوسیس و كالبا‌س‌سازی استادی من می‌خواهم بیایی شیراز و این كاری را كه بلدی به ما یاد بدهی، قبول كرد.»

پس از این و باتوجه به موفقیت او تصمیم گرفت دومین واحد تولید محصولات گوشتی را با نام سولیکو در سال 59 راه اندازی کند و بعد از آن کارخانه تولید فرآورده های گوشتی آمل در سال 61 افتتاح شد. در کنار این ها سلیمانی تصمیم گرفت در جنوب کشور و در شهر بوشهر هم واحدهایی برای تولید محصولات شیلات و گوشت ماهی در سال 62 و 63 تاسیس کند. البته به همه این ها باید فعالیت هایی در حوزه صادرات فرش، چرم و… و راه اندازی کارخانه تولید فرآورده های گوشتی در سال 69 در کرمانشاه را هم اضافه کرد.

ورودی به صنایع لبنی و تاسیس کاله

بسیاری از ما با شنیدن نام غلامعلی سلیمانی، ناخداگاه برند کاله و محصولات لبنی مختلفی را به ذهن می آوریم، از بستنی های مختلف گرفته تا ماست سون و…؛ ورود سلیمانی به صنایع لبنی و راه اندازی کارخانه هایی مانند آمل و کاله از سال 1369 اتفاق افتاد. سیلمانی گفته کار را با سه لیتر شیر در روز شروع کرده و حالا به هزار تن رسیده است. « می‌خواستم كارخانه لبنی آمل را راه بیندازم. از وزیر وقت درخواست ارز برای واردكردن ماشین‌آلات كردم. اما نپذیرفتند. این موضوع مرا ناامید نكرد. با ارز آزاد ماشین‌های دست‌دوم خریدم و كارم را راه انداختم. یك روز همان آقای وزیر كارخانه‌دارها را جمع كرد تا نسبت به ارزی كه از دولت گرفته بودند، پاسخ‌گو باشند. من یك كارتن همراه خودم به جلسه برده بودم. وقتی نوبت به من رسید كارتن را باز كردم و انواع پنیری را كه تولید كرده بودیم به او نشان دادم؛ انواع پنیر، پرسید این‌ها چیست؟ گفتم مگر نمی‌خواهید پنیر تولید كنید. من بدون ارز دولتی این پنیرها را تولید كرده‌ام. این آدم یك مرتبه رنگ ‌ورویش عوض شد. اخلاقش عوض شد و گفت آقایان من فردی مثل او می‌خواهم. گفتم شما ارز را به این‌ها دادید، كار را از من می‌خواهید؟ گفت چه می‌خواهید؟ گفتم ارز، مجوز، به من دویست‌هزار دلار بدهید كه این سه ماشینی كه احتیاج دارم بیاورم.»

نوشته های مرتبط  8 ایرانی کارآفرین آن سوی آب ها

 سلیمانی در سال 1370 شرکت کاله که 14 هکتار وسعت دارد را راه اندازی کرد که اکنون به عنوان بزرگ ترین شرکت حوزه صنایع لبنی کشور شناخته می شود.

سلیمانی برای توزیع و پخش محصولات شرکت های زیر مجموعه خود شبکه مویرگی راه اندازی کرده است که از شمالی ترین نقطه کشور تا جنوبی ترین نقاط را پوشش می دهد، این شرکت 24 مرکز در کل ایران دارد که فروش مستقیم را به مغازه‌های خرده فروشی و سوپرمارکت ‌ها برعهده دارد و این مراکز به بیش از 70000 مغازه خرده فروش در کل ایران سرویس می‌ دهند.

او در مصاحبه با سایتBusiness Yearگفت:« زمانی که من شروع به تولید در آمل کردم، هدف فروش من بندرعباس بود. شهری در جنوب ایران با مسافتی در حدود 1000 کیلومتر. ما مشتریانی در روستاها، هایپرمارکت‌ها، سوپرمارکت‌ها، عمده فروشی‌ها، مدارس، هتل‌ها، رستوران‌ها و کافی شاپ‌ها، بیمارستان‌ها، موسسات و قنادی‌ها داریم، برای هر کدام یک تیم در حال فعالیت هستند. قبل از این که مشغول کار کردن با عمده فروشی‌ها باشیم، ما در حال انجام فروش مستقیم به سوپرمارکت‌ها هستیم. بنابراین این راهی برای ایجاد تعادل است.»

روش من مثل دوی چهارصد متر است، صد متر اول را ما رفتیم، برای صد متر دوم كار را به مدیران جوان سپردیم و آن‌ها هم باید صد متر سوم كار را به دیگران بسپرند.

غلامعلی سلیمانی

فوت مدیریتی و خلاقیت

غلامعلی سلیمانی، اصول مدیریت ویژه ای دارد و شاید همین قاعده خاص هم باعث شده است تا او در طول این سال ها به موفقیت های بسیاری دست یابد و واحدهای تولیدی و کارخانه های متعددی راه اندازی کند و چندین هزار نفر در مجموعه هایش مشغول به کار باشند. او درباره نگاه مدیریتیش در جایی گفته:« شركت‌ها را بر اساس سیستم‌های مدیریتی نوین اداره می‌كنم. یعنی می‌گویم در اعضای هیات‌مدیره باید یك فرد آشنا به امور مالی، فردی آشنا به بازاریابی یا تولید وجود داشته باشد. خودم هم هستم. آن‌ها هركدام یك رای دارند، خودم دو رای. آن‌ها را از بین نیروهای جوان استخدام می‌كنم. همه‌جا كنار آدم‌های قدیمی یك آدم جدید استخدام می‌كنم که 99 درصد آن‌ها فوق‌لیسانس هستند و از دانشگاه‌های معتبر فارغ‌التحصیل شده‌اند. چون می‌خواهم از تركیب تجربه قدیمی‌ها و علم جدید بهره‌وری خوبی داشته باشم.»

سلیمانی در کار جدی است و تنها به موفقیت فکر می کند و خود را با همه شرایط سخت منطبق می کند، خود در گفت و گویی در این باره گفته که به هر حال من با هر سازی كه بزنند می‌رقصم تا بتوانم مشكلم را حل كنم. هدف دارم و هدفم ایجاد كار است. ایجاد صنعت است. اما باوجود پشتکار و جدیت در کار اگر کسی به دنبال فوت جادویی سلیمانی برای رسیدن به موفقیت باشد؛ حتما باید آن را در «ذهن خلاق و نوآوری» در تولید محصولاتش دنبال کند؛ بسیاری از اولین ها در تولید محصولات لبنی و غذایی در سال های گذشته، تولیدات کارخانه های او بوده اند. 

سلیمانی در مصاحبه ای درباره آینده شرکت هایش گفته: « روش من مثل دوی چهارصد متر است، صد متر اول را ما رفتیم، برای صد متر دوم كار را به مدیران جوان سپردیم و آن‌ها هم باید صد متر سوم كار را به دیگران بسپرند. من دنبال نوآوری و تاسیس شركت‌های جدید هستم.»

مطلب قبلیاینستاگرام و ارسال پست از طریق دسکتاپ
مطلب بعدیمیانگین سنی بنیانگذاران شرکت های میلیارد دلاری

دیدگاه شما

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید